منزل مقصود رسيده و به همهء آرمانهاى الهى خود دست يابد و همچنين بر همهء كسانى كه دغدغهء فكرى آنها اعتلاء اسلام است به ويژه انديشمندان و علماء حوزه‌هاى علميه و دانشگاهها واجب و لازم است كه اگر در اعتقاد خود صادق و راسخ هستند با درايت و آگاهى به زمان و مكان در تحكيم پايه‌هاى اين انقلاب عظيم الشأن هيچ تلاشى را فرو نگذارند و در دايرهء منسجم اين امت ايجاد خلل و تفرقه نكنند و رهبرى و زعامت و ولايت دينى مسلمين را دستخوش اميال و خواسته‌هاى شخصى و گروهى قرار ندهند و در طرح مسائل و بيان مطالب ، از آنچه مظنّهء نزاع قدرت و ابراز عقده‌هاى درونى در آن مىرود پرهيز كنند و آب زلال « ولايت فقيه » را كه در اين نظام جريان دارد ، گل آلود نكنند و از اين نعمت عظمى ، حق شناسى و قدردانى كنند ، چنان كه خداوند متعال در قرآن شريف مىفرمايد : « قل أرأيتم ان أصبح ماؤكم غوراً فمن يأتيكم بماءٍ مَعين » . « 1 » حقيقت آن است كه انسان نمىداند چرا بعضى بجاى مساعدت و يارى ولىّ فقيه ، دائماً به حكومت و نظام انتقادهاى همراه با انتقام ارائه كرده و بجاى ارائهء انتقاد به شكل صحيح و عمل به وظيفهء النّصيحهء لأئمّة المسلمين - به همان صورت كه قبلًا توضيح داده شد - مرتّباً به ايجاد شبهه و اختلاف و منفى بافى مىپردازند ؟ اين گونه عملكردها ، هنر نيست

--> ( 1 ) - / سورهء ملك ، آيهء 30 . « بگو به من خبر دهيد اگر آبهاى سرزمين شما در زمين فرو رود چه كسى مىتواند آب جارى در دسترس شما قرار دهد ؟ »